Nieuws

Op de eerste zondag van ons verblijf in Burkina Faso bezoeken we een levendige Pinkstergemeente. Op het stenen stoepje bij de ingang zit een moeder met haar tweeling. Een jongen en een meisje van maar één maand oud. Nog zo klein! Ze liggen heerlijk in haar armen te slapen.

In de kerk zijn zo’n twintig plafondventilatoren aangezet om voor enige verkoeling te zorgen. Als de kerkdienst start met een vrolijk aanbiddingslied, dan begint ook mijn werk. Deze keer het verzamelen van interviews en maken van foto’s.

Soms moet je je in onmogelijke bochten wringen om een goede foto te maken, zeker als je de hele gemeente in beeld wilt brengen. Ik klim dus op het podium en terwijl ik alles instel, voel ik iemand aan mijn rok trekken. Even later leunt er een meisje van een jaar of vijf tegen mij aan. En ik sta voor de volgende uitdaging: haar aandacht geven - want het is wel ontzettend leuk dat kinderen zo gemakkelijk contact met je maken - maar ook scherpe foto’s maken.

Deze kleine dame blijft mij volgen en als ik even op de eerste rij neerstrijk om nog iets van de dienst mee te maken, klimt ze op mijn schoot. Niet voor lang, want mijn Afrikaanse collega Nicolas nodigt mij uit om mee te gaan naar de zondagsschool. Zo’n vijftig kinderen zijn bij elkaar om naar bijbelverhalen te luisteren.

Sinds een paar maanden kan deze gemeente gebruik maken van het nieuwe zondagsschoolmateriaal van het bijbelgenootschap. Het thema is ‘Ik bewaar het Woord van God in mijn hart’. Leerkracht Arnaud onderwijst hen met een flipchart. Als ik Arnaud na afloop spreek, dan vertelt hij enthousiast dat hij zo blij is met het nieuwe materiaal.  “We kunnen nu de bijbelverhalen vertellen, platen laten zien en ook krijgt elk kind een eigen boekje.”

Klik hier voor mijn beeldverslag.

Joyce van de Veen