Nieuws

Joyce van de Veen, hoofd Bijbelwerk, en drie Amerikaanse collega’s reizen door West Afrika om de projecten van de lokale bijbelgenootschappen te bezoeken. In de tweede helft van mei gaan ze op bezoek bij het bijbelgenootschap van Benin. Onze collega’s nemen ons mee naar een alfabetiseringsklas. Bij aankomst in het boerendorpje Akpromissete begroeten enkele schaars geklede kinderen ons. Op de achtergrond horen we geiten blaten.

In een lemen gebouw met strodak Marceline Akotonou (20) alfabetiseringsles. Mannen en vrouwen tussen de 16 en 73 jaar zitten opeengepakt op houten bankjes. Moeders nemen hun kleine kinderen mee naar de klas. Een moeder van rond de twintig jaar geeft haar dochter de borst. Een baby van een half jaar oud ligt heerlijk op moeders rug in een kleurrijke doek te slapen.

Op hun schoot ligt een bord met een krijtje. Af en toe vraagt Marceline hen iets op te schrijven in hun moedertaal Gun. Ik krijg niet veel mee van de les, maar een paar woorden zijn opeens herkenbaar. Als Marceline een paar zinnen opschrijft op het schoolbord herken ik het woord ‘Jesu”. Dit moet een Bijbelverhaal zijn. Even later vraagt ze haar studenten een ander woord op hun borden te schrijven. Het woord ‘Betani’ verschijnt op de meeste borden.

In de meeste alfabetiseringsklassen in West Afrika die ik heb bezocht, zie je weinig tot geen mannen. Vaak schamen ze zich voor hun ongeletterdheid, maar soms hebben ze ook iets meer scholing gehad dan hun echtgenotes. Tot mijn verrassing zie ik hier meer dan vijftien mannen.

Na afloop praat ik met een van hen, Julien Miwadenou (33 jaar). Op mijn vraag wat hij doet om zijn gezin te onderhouden, antwoordt hij: “Ik repareer motoren. Er zijn er hier zoveel, dat ik genoeg werk heb om mijn vrouw en drie kinderen te kunnen onderhouden.” “Maar waarom ben je dan naar deze alfabetiseringsklas gekomen?” vraag ik hem verrast. “Nou, als je in dit moderne leven niet kunt lezen en schrijven, dan loop je achter. Ik wil graag verder in de samenleving integreren. Ook ben ik Christen en ik merk nu al hoe fijn ik het vind om zelf het Woord van God te kunnen lezen.”