Nieuws

Paul Houenou

Joyce van de Veen, hoofd Bijbelwerk, en drie Amerikaanse collega’s reizen door West-Afrika om de projecten van de lokale bijbelgenootschappen te bezoeken. In de tweede helft van mei gaan ze op bezoek bij het bijbelgenootschap van Benin. Paul Houenou (51 jaar), voorganger van een Methodistenkerk Mission du salut e Christ in Cotonou, vergezelt ons deze dagen om te helpen met vertalen van Frans en een lokale taal als Gun naar het Engels.

Vanaf het eerste moment dat wij Paul ontmoeten, werd hij in ons team opgenomen. Na een paar uur leek het wel of wij hem al jaren kenden. Mijn Dominicaans/Amerikaanse collega Eliu gaf hem de bijnaam ‘Pablo’. Dat klonk zo vriendelijk en paste helemaal bij deze voorganger die veel meer deed dan alleen vertalen. Pablo hielp mee met de techniek, droeg de zware camera’s en keek naar ons om. Maar nog veel meer deelde hij zijn visie en passie met ons.

Het was niet de eerste keer dat Pablo en ik een lang gesprek voerden in onze witte minibus, deze keer onderweg naar de hoofdstad Porto Novo. Dat we daarbij behoorlijk heen-en-weer geschud werden door de gaten in de wegen en drempels, deerde ons al lang niet meer. “Joyce, ik ben niet altijd voorganger geweest,” begint Pablo zijn gesprek met mij. “Ik was een manager met een hele goede baan. Maar ik heb die baan opgezegd, omdat ik ervan overtuigd was dat ik voorganger moest worden. Mijn verlangen is dat de mensen in Benin Christus leren kennen.”

Ik luister geconcentreerd verder naar wat hij te vertellen heeft. “Mijn vader was ook een voorganger. Toen Amerikaanse zendelingen kwamen om het evangelie te brengen, zag ik een grote verandering in mijn vaders leven. Hij werd diepgelovig mens. Mijn vader was een eerlijk mens. Mensen vertrouwden hem gemakkelijk.

Toch was er een moment waarin hij toegaf aan de traditie. In het begin had mijn vader alleen mijn moeder. Hij vond dat het beste. Maar later veranderde hij van mening en had nog drie andere vrouwen. Er zijn meer dan 25 kinderen in ons gezin. Ik respecteer mijn vader zeer, maar ik vond deze beslissing in zijn leven moeilijk te accepteren. Ik heb zelf één vrouw, helaas hebben we geen kinderen kunnen krijgen.”
 
“Hoe ben je betrokken geraakt bij het werk van het Bijbelgenootschap van Benin?” vraag ik hem. “Ik raakte bevriend met directeur Daniel Hounzandji. En omdat ik een grote passie heb voor het Woord van God, is het niet moeilijk mij voor het bijbelwerk in te zetten. Ik vind het heel belangrijk dat gelovigen de Bijbel lezen, maar vooral ook toepassen in hun eigen leven. Maar nog belangrijker vind ik het om het evangelie te verkondigen. Het bijbelgenootschap helpt ons aan Bijbels in de verschillende talen. Maar ook werken ze met heel veel kerken samen. En ik ben daar graag bij betrokken.”