Nieuws

Er ontstond vorige week een mini-debat over de inleveractie van oude Bijbels van de Stichting Hulp Vervolgde Christenen voor Suriname. CeesJan Visser, directeur van het Nederlands Bijbelgenootschap, legt uit waarom het beter anders kan.

‘Gratis Bijbel uitdelen is geen goed idee’ en ‘Liever geen gratis Bijbels naar Suriname’ kopten de media. Dit naar aanleiding van de discussie tussen het Nederlands Bijbelgenootschap en Stichting Hulp Vervolgde Christenen (HVC) over de actie ‘Recycle je Bijbel’.

Als je je oude Bijbel inlevert bij de Stichting Hulp Vervolgde Christenen knappen zij hem op en delen zij hem uit tijdens evangelisatieacties in Suriname. Het klinkt als een sympathieke actie, toch steunen wij als Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) de actie niet.

Oude Bijbels in mijn kast
Om bij het begin te beginnen. Ook ik heb overbodige Bijbels in mijn kast staan. Oude vertalingen die ik niet meer lees, omdat er een nieuwe vertaling is die ik liever lees. En meerdere versies van dezelfde vertaling, omdat ik ook de oude NBG ’51 en De Nieuwe Bijbelvertaling van bijvoorbeeld mijn overleden moeder heb gekregen.

Bij mij staan ze mooi naast elkaar in de kast, maar ik kan me voorstellen dat mensen het Woord van God aan anderen gunnen. Dus wat is er mooier om je oude Bijbel een nieuwe bestemming te geven? Je zou bij de buren kunnen beginnen, maar Suriname klinkt exotischer. Het is alleen de vraag of dit een geschikte bestemming is. En zeker op deze manier.

Bijbels in Suriname
Het Nederlands Bijbelgenootschap werkt vraaggestuurd en houdt rekening met de lokale omgeving. Wij zorgen er voor dat er betaalbare en betrouwbare bijbelvertalingen komen voor mensen die daar behoefte aan hebben. Die behoefte wordt geanalyseerd door de bijbelgenootschappen ter plaatse.

Lees verder op de site van het Friesch Dagblad