De Bijbel is oud, maar niet gedateerd. De Bijbel heeft door de eeuwen heen miljoenen mensen geïnspireerd, en doet dat ook vandaag nog – overal op de wereld.

De naam Bijbel

Het woord Bijbel is afgeleid van het Griekse woord biblia, en dat betekent: ‘boeken’. De Bijbel bestaat natuurlijk ook uit allerlei verschillende boeken. Tegelijk kreeg de term biblia in het Latijn al snel de betekenis van ‘het heilige boek’. Het werd een naam voor de Bijbel. En van die naam, Biblia, komt ons woord Bijbel.

Zonder overdrijving kun je de Bijbel het boek der boeken noemen:

  • De Bijbel is een van de meest gelezen boeken ter wereld
  • Geen enkel boek is zo vaak en in zoveel talen vertaald als de Bijbel
  • De Bijbel is méér dan een gewoon boek, het is een belangrijk deel van ons culturele erfgoed en al eeuwenlang een inspiratiebron

Een boek met twee delen

De boeken van de Bijbel zijn geschreven door verschillende schrijvers, verdeeld over een tijd van misschien wel 1000 jaar. Deze boeken worden meestal in twee delen verdeeld:

Het Oude Testament. Dit is de joodse Bijbel. Het bevat de teksten van het volk Israël. Je vindt er de verhalen over de schepping en de zondvloed, en ook de verhalen over Abraham, Mozes en Elia. Het Oude Testament staat vol verhalen, wetten en profetieën. Al deze teksten zijn geschreven ver voor het begin van onze jaartelling.

Het Nieuwe Testament. Hier vind je de evangeliën, die alle vier op een eigen manier vertellen over het optreden van Jezus, zijn dood en zijn opstanding. Ook vind je in dit deel een beschrijving van de oudste christelijke gemeenten en brieven van kerkleiders. De boeken van het Nieuwe Testament zijn geschreven binnen honderd jaar na de dood van Jezus.

Hoeveel boeken?

De Bijbel is een dik boek, maar er is een verschil van mening over de vraag hoe dik. Het Nieuwe Testament bestaat uit 27 boeken. Het Oude Testament bestaat volgens protestanten uit 39 boeken, maar volgens katholieken uit 46 boeken. De boeken die niet in de joodse of protestantse Bijbel staan, maar wel in de katholieke, worden  de deuterocanonieke boeken genoemd.

Bronteksten

Moderne bijbelvertalingen zijn gebaseerd op de bronteksten in het Hebreeuws, Aramees en het Grieks. Hebreeuws en Aramees zijn de talen van het Oude Testament. Het Nieuwe Testament is geschreven in het Grieks.

Bijbelvertalingen

De oudste complete vertaling van de Bijbel in het Nederlands is de Liesveltbijbel. Deze Bijbel is verschenen in 1526. Na de Liesveltbijbel zijn er nog tientallen nieuwe bijbelvertalingen verschenen. Bekende zijn de Deux-Aesbijbel (1562), de Statenbijbel (1637), de NBG-vertaling (1951), de Willibrordvertaling (1975), De Nieuwe Bijbelvertaling (2004), de Herziene Statenvertaling (2010) en de laatste in de rij: de Bijbel in Gewone Taal (2014). Al deze vertalingen hebben een eigen karakter. Dat komt omdat ze in heel uiteenlopende tijden vertaald zijn, voor verschillende doelen zijn gemaakt, en omdat er verschillende vertaalregels zijn gebruikt.