Sinds vier jaar rijdt er op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee een oude stadsbus rond. Een team van Youth for Christ trekt ermee van dorp naar dorp, en biedt jongeren een plek om binnen te lopen voor gezelligheid, een praatje, of voor vragen over God en geloof. Na zulke gesprekken geeft Youth for Christ jongerenwerker Ariëtte Hage regelmatig een Jongerenbijbel mee. Zoals kortgeleden, aan een meisje uit een niet-gelovig gezin.
‘Moeten we haar uitleggen hoe de Bijbel werkt?’
‘Er komt regelmatig een meisje in de bus dat niet gelovig is, maar wél nieuwsgierig,’ vertelt Ariëtte. ‘Ze is een jaar of zestien en zit op een christelijke middelbare school, maar krijgt thuis niets mee van geloof. Ik leerde haar een paar jaar geleden kennen via de wijkagent. Of wij iets konden betekenen…
Later kwam ze via vrienden zèlf naar onze bus toe en groeide het vertrouwen. Kortgeleden mocht ik haar een Jongerenbijbel geven. Als team dachten we: moeten we haar eigenlijk uitleggen hoe de Bijbel werkt?’
Ariette lacht zacht. ‘Dat klinkt misschien gek, maar het is serieus. De Bijbel is geen gewoon boek. Je hebt een gebruiksaanwijzing nodig. En wij wilden haar niet laten zwemmen.’
Maar terwijl het team nog nadacht, gebeurde er iets wat hen stil maakte.
‘Het meisje had in de Bijbel een tekst uit Jeremia 29 vers 11 gelezen. Daar staat: ‘Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER: Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk; Ik zal je een hoopvolle toekomst geven.’ Het zijn woorden waarin God zó positief spreekt over toekomst en hoop – en die tekst had ze doorgestuurd naar een niet-gelovige vriend. Om hém te bemoedigen. Dat raakte me diep. Wij dachten: hoe begeleiden we dit? En zij… deed het gewoon.’
De Bijbel gaat open
Voor Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap is dat waar de missie zichtbaar wordt: niet alleen zorgen dat de Bijbel er is, maar dat mensen hem ook openen en begrijpen. Het verhaal van Youth for Christ op Goeree-Overflakkee laat zien hoe dat er in de praktijk uitziet.
‘In het gezin van dit meisje werd best vijandig gereageerd op haar interesse in het geloof,’ zegt Ariëtte. ‘Dat maakt het extra bijzonder dat ze in de Bijbel is gaan lezen. Sterker nog, ze legde de Bijbel ook bij haar moeder neer. Die is vroeger met het geloof opgegroeid. En nu begon er bij haar ook weer iets open te gaan. Dan zie je: via één jongere gebeurt er soms zóveel.’
Een veilige plek – en een Bijbel
Ariëtte kan nog vele andere verhalen vertellen over ontmoeting in de bus. Kortgeleden sprak ze nog een meisje die twee moeders had. Die waren uit elkaar gegaan en het meisje deelde hoe lastig het was haar eigen plekje te vinden in de nieuwe situatie.
‘Ik vroeg haar: heb je ook een veilige plek bij God?’ vertelt Ariëtte.
Het meisje antwoordde: ‘Ik praat wel eens met God, maar ik zie God meer als moeder.’
Ze was niet gelovig opgevoed, maar er lag wel ergens een zwart, oud bijbeltje van haar oma. ‘Ook haar hebben we een Jongerenbijbel gegeven, en ze is erin gaan lezen’ zegt Ariëtte.
Fietsen door het donker
Het werk met de stadsbus begon vier jaar geleden, vanuit een verlangen om jongeren op Goeree-Overflakkee te helpen. ‘Er kwam veel negatief nieuws naar buiten over drugsproblematiek onder jongeren. Ik weet nog dat ik een lezing hierover bijwoonde en dacht: Waar zijn wij eigenlijk als kerk? We zien deze jongeren toch al vóórdat het misgaat?’
‘Inmiddels weten de jongeren wanneer we er zijn,’ zegt Ariëtte. ‘Soms fietsen ze ’s avonds door het donker, vanuit andere dorpen, om ons op te zoeken. In Middelharnis komen op woensdagmiddag gemiddeld veertig jongeren langs. In andere dorpen zo’n twintig tot vijfentwintig. In totaal kent het team inmiddels ongeveer 150 jongeren bij naam.
Ariëtte: ‘Het raakt me als hun vrienden roepen ‘Kom je?’ en dat ze dan zeggen: even wachten, ik ben in gesprek. Met ons, dus. Dat is zó bijzonder.’
Meer weten?
- Youth for Christ gaf in 2025 driehonderd jongeren een gratis Jongerenbijbel
- Bekijk de video over de sponsoractie van Youth for Christ voor Jongerenbijbels
- Lees meer over de Jongerenbijbel