De Bijbel verandert mensen

¹⁹De koning ging terug naar zijn paleis. Hij at niets en die nacht sliep hij niet. Hij kon alleen maar aan Daniël denken. ²⁰De volgende dag stond de koning al vroeg op. Hij ging snel naar de kuil. ²¹Toen hij daar was, riep hij zenuwachtig: ‘Daniël, dienaar van de levende God! Heeft je God, die jij zo trouw dient, je kunnen redden van de leeuwen?’ ²²Toen zei Daniël: ‘Koning, ik wens u een lang leven toe! ²³Mijn God heeft zijn engel gestuurd. De engel heeft ervoor gezorgd dat de leeuwen hun bek niet open konden doen. Ze hebben me niets gedaan. God weet dat ik onschuldig ben. En dat ik u niets aangedaan heb, koning.’ Daniël wordt uit de kuil gehaald²⁴De koning was heel erg blij. Hij liet Daniël uit de kuil halen. Iedereen kon zien dat er niets met hem gebeurd was. Want hij had op zijn God vertrouwd. ²⁵Toen gaf de koning opdracht om de vijanden van Daniël te grijpen. Zij werden samen met hun vrouwen en kinderen in de kuil gegooid. Nog voordat ze op de bodem lagen, hadden de leeuwen hen al opgegeten. Er bleef niets van hen over. Koning Darius schrijft een brief²⁶Daarna stuurde koning Darius een brief naar alle volken op aarde. Hij schreef: ‘Ik hoop dat het goed met u gaat. ²⁷Vandaag geef ik het bevel dat de God van Daniël alle eer moet krijgen. Iedereen in mijn koninkrijk moet veel eerbied voor hem hebben. Want hij is de levende God, nu en altijd. Aan zijn macht komt geen einde. ²⁸Hij redt mensen en bevrijdt hen. In de hemel en op aarde doet hij dingen die mensen niet kunnen begrijpen. Hij heeft Daniël gered van de leeuwen.’ ²⁹Het ging verder goed met Daniël tijdens de regering van Darius en de Perzische koning Cyrus.