‘Ik ben de jongste van drie meiden’, vertelt Romy (32) me terwijl ze me gastvrij ontvangt in haar huis in Harderwijk. ‘Ik had een fijne jeugd met vriendjes en vriendinnetjes. Ik ben christelijk opgevoed; we baden voor het eten en gingen ’s zondags naar de kerk. Maar toen ik net in de brugklas zat, gingen mijn ouders uit elkaar. Mijn hart werd gebroken. Het sprookje waar ik als kind in leefde, spatte uit elkaar: ons gezin, mijn veilige plek. Mijn vader bleef wel naar de kerk gaan, mijn moeder de eerste jaren niet meer. Dat deed wat met mijn geloof. Ik bleef wel bidden – bijvoorbeeld dat mijn ouders weer bij elkaar zouden komen. Maar dat gebeurde niet.’ De onderlinge verstandhoudingen zijn intussen wel weer goed, zegt Romy erbij. En hoewel ze positief is over haar jeugd, was ze als kind wel gepest. Ook was er tegen haar gezegd dat het ‘met haar nooit wat zou worden’.
Wat ging je doen na je HBO-opleiding nieuws en media?
‘Ik werkte een jaar of twee als vlogger bij een jeansmerk. Daar had ik het enorm naar mijn zin. Ik werkte met influencers en belangrijke mensen uit de voetbalwereld. Door de week bestond mijn leven uit hard werken en sporten. In het weekend ging ik voetballen en feesten. Dat was begonnen op m’n veertiende, toen ik uitging. Het was vermoeiend, maar op adrenaline hield ik het vol.’ Romy richtte in 2018 haar eigen sociale-mediabedrijf op. Omdat ze ambitieus was, kreeg ze business-coaching en volgde ze leiderschapstrainingen.
Wat hoopte je te bereiken?
‘Ik zag om me heen succesvolle mensen – die hadden een positieve instelling – en mensen met minder succes. Die hadden een negatieve kijk op het leven, dacht ik. Want de goeroes in de wereld van leiderschap, zoals Tony Robins, zeggen dat je met je gedachten de dingen kunt sturen. En dat alles wat je bereikt afhangt van de keuzes die je maakt. Dat maakte indruk, omdat ik op zoek was naar succes en erkenning. Ik wilde iemand zijn en ertoe doen. Ik wilde bewijzen dat ik het wél kon. En als iets niet goed liep, dacht ik dat het aan mij lag. Dat zette me onder druk.’
Waar bracht jouw zoektocht je?
‘Zoals altijd ging ik all the way. Ik probeerde van alles. De leiderschapsgoeroes zeiden dat je je succes moest visualiseren of manifesteren. In mijn feed op Instagram ging het ook over mediteren. En dat ik moest zorgen dat mijn energie hoog bleef. En daar waren dan allerlei manieren voor, zoals energy healing en ademsessies. Dat zou me een bepaalde staat van zijn brengen, een mindset die me succes zou opleveren. Ook intrigeerde het boeddhisme mij, want dat ging over vrede hebben met jezelf en niet oordelen. Ik volgde retraites waar ik contact maakte met mezelf en met moeder Aarde. Ook formuleerde ik daar een ‘intentie’ voor de komende tijd. Die moest ik vasthouden – dat zou beloond worden. Al met al belandde ik in een New Age-spiritualiteit. Volgens New Age is de mensheid op weg naar een nieuwe fase. Maar we zijn er nog niet; dus moeten we onze energie of trilling hoog houden, met allerlei technieken.’
Je schaart dit allemaal onder New Age. Maar je kunt het ook zien als persoonlijke ontwikkeling.
‘Niet iedereen die zulke leiderschapstrainingen of coaching geeft is zich ervan bewust dat het met New Age te maken heeft. Mijn punt is… laat ik het uitleggen. Ik volgde mindset-trainingen waar ik bepaalde overtuigingen – zo werd me beloofd – kon herprogrammeren. Volgens mij begeef je je met dit soort dingen in een krachtenveld uit de geestelijke wereld. Als je God daar niet bij betrekt, vind ik dat riskant. Ik kijk daar nu heel anders naar dan toen ik erin zat.’
Sinds ruim drie jaar volg jij Jezus. Dat spat er vanaf! Hoe kwam dat zo?
‘Ik was bij alles wat ik deed op zoek naar diepe vervulling, vrede en vreugde. Op een gegeven moment veranderde er iets bij mijn zus, die samen met mij die zoektocht deed. Zij volgde een Alphacursus en stak een enthousiast verhaal af over Jezus. Ze vroeg mij om ook mee te gaan. Maar dat viel helemaal verkeerd. Ik vond het kortzichtig en werd boos. Volgens haar hadden we ons met verkeerde dingen bezig gehouden. Daar moest ik mee stoppen, zei ze, want het kon consequenties hebben voor mijn gezondheid. Ik dacht: “Hoe kun je hier nou zó zo bekrompen naar kijken?” en ging in de weerstand. Ik zag mezelf niet meedoen met van die brave mensen uit de kerk. Want ik had van alles gedaan wat God verboden heeft, dus ik dacht: “Ze zien mij al aan komen…”. Er was ook een andere stem in mij, die zei: “Waarom sta je overal voor open, maar niet voor een Alphacursus? Zo open minded ben je dus niet!”’
Romy ging pas overstag toen er opnieuw iets bijzonders gebeurde. ‘In het nieuwe kantoor dat ik betrok, werd een Alpha Business gehouden, speciaal voor ondernemers. Ik twijfelde nog of ik moest meedoen. Ik dacht: “Misschien moet ik het maar doen, dan kan ik er nog wat handel uit halen.” En toen raakte ik in gesprek met een aardige ondernemer die ook in dat kantoor werkte. Ik hielp hem dozen naar binnen te sjouwen. Die zei opeens tegen me: “Meisje, weet je wat leuk is voor jou? Een Alphacursus!” Ik zei dat ik daar helemaal niet op zat te wachten en dat ik me ergerde aan mijn zus die zo met de Bijbel bezig was. We raakten in gesprek en hij vond dat ik het dan in elk geval één avond moest proberen. Er was ook eten, dus ik hoefde niet te koken. Dat trok me over de streep.’
Hoe ging het op die Alpha-avond?
‘Ik ontmoette superaardige mensen. Ze waren zo vriendelijk en open dat ik het niet meteen vertrouwde. Ze namen alle tijd voor me. Kortom, ik bleef komen. En de cursus gaf me antwoorden op vragen waar ik mee rondliep. Bijvoorbeeld de vraag waar het kwaad vandaan komt. In de spiritualiteit waar ik in gezeten had, werd de donkere kant van deze wereld min of meer weggeduwd. Maar die is er wel. Ik had heftige dingen gezien en kon nu plaatsen waar dat vandaan kwam.’
Wat overtuigde je waardoor je jezelf nu bekeerd noemt?
‘Uiteindelijk wel het gebed. Toen we dat samen deden kwam er een vrede in mijn hart die ik nooit eerder had meegemaakt. Toen wist ik diep vanbinnen: dit is het. Hier was ik naar op zoek geweest. Ik had Jezus altijd buiten de deur gehouden, ook al had ik af en toe wél aan Hem gedacht, ook tijdens mijn zoektocht. Toen was er weleens het zinnetje in me naar boven gekomen “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”, wat Jezus zegt over zichzelf (Johannes ….). Dat heb ik ervaren tijdens die cursus. En daarna veranderde mijn leven geleidelijk-aan en maakte ik andere keuzes.’
Hoe reageerden je familie en vrienden op je bekering?
‘Ze dachten eerst: “Oh, Romy heeft weer iets nieuws ontdekt. En weer is ze zo extreem!” Maar nu, drie en een half jaar later, zien ze dat het mij rust en vrede geeft. Mijn beste vriendin zei laatst: “Ik heb alle levensfases met Romy meegemaakt, maar dit is wel de mooiste.”’
Hoe kijk jij nu naar de New Age spiritualiteit?
‘Als je daarin zit, ben je nooit klaar met werken aan jezelf. Ik was zo met bovennatuurlijke dingen bezig dat ik mijn gewone leven niet goed meer op orde had. Ook kreeg ik fysieke en mentale klachten. Ik had bijvoorbeeld zes bloedneuzen op één dag en ik werd onrustig of somber. Terwijl ik bezig was met ontspanning, was ik eigenlijk een tijdbom. En mijn zus had last gehad van stemmen, die tegen haar zeiden: “Maak er een eind aan”. Je kunt psychische klachten krijgen, zonder dat je de link legt met de spiritualiteit waar je mee bezig bent. Je zoekt verlichting, maar je belandt in de duisternis.’
Heb jij weleens twijfels over je geloof of ben je nu een en al zekerheid?
‘Ik heb zeker weleens twijfels. Dan neem ik de tijd om naar Gods stem in mij te luisteren, en dan kom ik weer bij dat gevoel van die Alpha-avond, bij die rust en vrede, dat diepe weten. En ik heb om me heen gezien dat Gods Woord mensen uit duistere machten bevrijdt.’
Hoe en hoe vaak lees jij in de Bijbel en wat brengt het jou?
‘Ik ben er elke dag mee bezig. Ik lees in de Bijbel of een dagboekje meteen als ik wakker ben, zodat ik mijn ‘wapenrusting’ op orde heb. (De term wapenrusting verwijst naar Efeziërs 6:10-18: geestelijke bescherming om weerstand te bieden aan het kwaad, PS.) ’s Middags luister ik vaak naar een Bijbelmeditatie. Die laat ik op me inwerken zodat het kan zakken van mijn hoofd naar mijn hart. Ook beluister ik preken en webinars over onze identiteit-in-Christus of over zakendoen als christen. En ’s avonds sluit ik de dag af met een stukje uit een leesplan.’
Iedere keer als ik dit doe brengt het me … ja… rust! Inspiratie en motivatie. Stof tot nadenken. Vaak ook praktische ideeën. En niet te vergeten: het laat me in de spiegel kijken. Ik zie wat ik niet goed doe.’
Veel leeftijdsgenoten van jou hebben heel andere denkbeelden over God en Bijbel dan jij. Wat zeg je dan?
‘Iemand zei een keer: “Ik snap dat jij het fijn vindt om een onzichtbaar vriendje te hebben.” Ik zei: “Ik ben geen klein kind! Ik hoef geen onzichtbaar vriendje, hahaha! Ik was op zoek naar de waarheid!” Maar als iemand me een serieuze vraag stelt, ga ik daarop in. Ik stel ook graag vragen terug, zoals “Waar geloof jij dan in?” en dan blijkt de ander het ook niet zo zeker te weten. Vragen stellen, dat deed Jezus ook. Vaak willen mensen geen antwoorden van je horen, maar je onderuit halen. En dat laat ik dan langs me heen glijden. Net als Jezus.’
Welke tips voor beginnende Bijbellezers heb je?
‘Volg een Bijbelleesplan, bijvoorbeeld in de app Mijn Bijbel van het Bijbelgenootschap. Of gebruik een luister-app of volg YouTube en Insta-kanalen over de Bijbel. Neem er de tijd voor! De Bijbel is echt mijn fundament. En hij verveelt nooit. Bijbellezen is voor mij geen moeten – het is een feestje.’
Romy’s favoriete Bijbelverhaal is: de verloren zoon. Waarom?