‘Stuur me alsjeblieft tweeduizend Nieuwe Testamenten, zo snel mogelijk. Ik heb heel veel exemplaren nodig!’
De stem van priester Ivan klonk dringend. Hij werkt als legeraalmoezenier aan het front in Oekraïne en belt regelmatig met een vraag om Bijbels. Soms gaat het om Nieuwe Testamenten in camouflagekleuren, of missionaire Bijbels. Die deelt hij uit in zijn veldkapel, een kleine tent waar soldaten komen om te bidden, pastorale zorg te ontvangen en de kerkdienst bij te wonen.
Maar nooit eerder had hij om tweeduizend Bijbels gevraagd, zoals dit keer.
‘Ik heb tweeduizend Bijbels nodig, dringend!’
Kort daarvoor had vader Ivan de begrafenis bijgewoond van Andriy*, een jonge frontsoldaat. Andriy kwam regelmatig in de veldkapel om de eucharistie te vieren. Ook had hij van de priester een Nieuwe Testament in camouflagekleuren ontvangen.
Andriy was met zijn peloton op missie gegaan, maar niet levend teruggekeerd. Toen zijn lichaam later werd gevonden, hield hij tussen zijn handen het Nieuwe Testament geklemd dat hij van priester Ivan had gekregen.
Tot op het laatste moment van zijn leven hield hij vast aan Gods Woord.
Andriys liefde voor de Bijbel inspireerde anderen
Andriys lichaam was inmiddels zo verstijfd, dat de Bijbel niet meer kon worden losgehaald. Daarop besloten zijn kameraden en familieleden dat Andriy begraven zou worden zoals hij was gevonden: met de Bijbel in zijn handen.
Dat bijzondere verhaal ging als een lopend vuurtje door zijn eenheid. Ook burgers hoorden ervan. Al snel wilde iedereen – soldaten, officieren en gewone burgers – zo’n zelfde Nieuwe Testament in camouflagekleuren als waar Andriy zich aan had vastgeklampt.
‘In al mijn jaren bij het leger heb ik dit nog nooit eerder meegemaakt,’ zegt priester Ivan. ‘Mensen beseffen dat elke dag hun laatste kan zijn. En net als Andriy willen ze iets bij zich hebben wat blijvend is.’
Betaald met een mensenleven
Het telefoontje van priester Ivan met zijn vraag om tweeduizend Bijbels raakt ons. Joeri, een van onze collega’s bij het Bijbelgenootschap in Oekraïne, zegt:
‘Aan de ene kant zijn we dankbaar dat zoveel mensen door Andriys verhaal vragen naar Gods Woord. Aan de andere kant beseffen we de vreselijke prijs die ervoor werd betaald – met een mensenleven.’
Hoe welkom de Bijbels zijn aan het front, blijkt ook uit het onverwachte geschenk dat de soldaten van Andriys eenheid stuurden: hun vaandel, met daarop hun namen hadden geschreven. Ook vroegen ze: ‘Bid alstublieft voor ons en blijf ons geestelijk steunen.’
Dankzij jouw steun
Dankzij donateurs als jij kunnen we die steun daadwerkelijk geven. Samen brengen we de Bijbel dichtbij, en bereikt het goede nieuws van God zelfs de frontlinies van Oekraïne. Bedankt!
Andriys naam is gewijzigd uit privacy-overwegingen