‘Sinds het begin van de oorlog is de behoefte verschoven van eerste crisishulp naar het opbouwen van langdurige veerkracht’, vertelt het Oekraïens Bijbelgenootschap. ‘Mensen leven in angst, hebben trauma’s meegemaakt, geliefden verloren. We zien dat mensen veel steun ervaren van kerken. Ook de vraag naar Bijbels is erg groot.’
Het verhaal van Tetiana benadrukt de kracht van de Bijbel in deze tijd van crisis. In de herfst van 2022 stapte ze voor het eerst een kerk binnen in Charkov, samen met haar zoontje Artem (7) en dochtertje Vika (11).
‘We waren nog nooit in een kerk geweest en hadden geen Bijbel’, vertelt Tetiana. ‘Maar nu was Vova, mijn man, opgeroepen voor de oorlog. We stonden er helemaal alleen voor.’ In de kerk vond ze een luisterend oor en bemoediging. Ook kreeg ze een kinderbijbel.
Die Bijbel werd het begin van een nieuwe gewoonte: samen de Bijbel lezen, voor het slapengaan. ‘De kinderen putten moed uit de verhalen. En mij gaf het kracht en inspiratie: ik stond er niet alleen voor. Toch had ik nooit gedacht dat ons leven nog zwaarder zou worden – nadat mijn man terugkwam van het front.’
De oorlog had hem diepe trauma’s bezorgd. ‘Hij was gebroken. Zijn hoop was weg. Vova werd agressief, schreeuwde naar mij en de kinderen en begon alcohol te drinken. Het was ongelooflijk zwaar om hem te zien lijden,’ zegt Tetiana zacht. Dan, krachtiger: ‘Maar ik bid voortdurend voor hem. Ik geloof dat God zijn hart kan genezen. En ik weet dat God ons helpt om hier doorheen te gaan.’
Tijdens de oorlog ervoer ze meerdere keren heel duidelijk Gods nabijheid. Ze herinnert zich een moment dat Vova al wekenlang op zijn post zat omdat er niemand was om hem af te lossen. Op een dag belde hij dat hij onverwachts verlof had gekregen – maar slechts drie dagen. ‘Kon ik naar hem toekomen? Hij was gelegerd in een stad aan de frontlinie, waar voortdurend werd gevochten. Er waren doden en gewonden, dus de gedachte naar hem toe te gaan was angstaanjagend’, herinnert Tetiana zich.
‘Maar ineens leek het alsof ik een stem in mezelf hoorde: ‘Bid.’ Ik begon te bidden – en God gaf me zo’n vrede. Het is onmogelijk om uit te leggen – je moet het ervaren. Ik wist: we kunnen er veilig heen gaan. De kinderen waren dolgelukkig toen ze hun vader weer zagen. Ook zelf ben ik tijdens de hele oorlog nooit zo gelukkig geweest als die dag… of toch wel – toen ik mijn leven aan Jezus gaf.’
Tetiana herinnert zich nog meer momenten in de oorlog waarop Gods aanwezigheid haar vrede gaf. ‘Op een dag waren we in het kindercentrum van de kerk. De kinderen waren aan het spelen, toen er een drone -aanval was. Eerst was er alleen dat ondraaglijke gezoem, en toen een explosie die zó krachtig was dat alles om ons heen trilde. En nog een. En nog een… In totaal vijf. Natuurlijk was iedereen bang. Maar God zij dank, er raakte niemand gewond.’
Een andere gebeurtenis vond recent plaats.
‘Mijn dochtertje Vika en ik waren even snel naar de supermarkt, en Artem was alleen thuis. Opeens ging het licht uit – er was een aanval met een zweefbom. Eenmaal weer buiten, zagen we dikke rookpluimen opstijgen in de buurt van ons huis. Toch durfden we niet te gaan kijken, want vaak volgt op de eerste aanslag nog een tweede.’
Toen begonnen ze te bidden. ‘Na het gebed zei Vika: “Mama, laten we gaan. Jezus loopt naast ons en beschermt ons.” Die woorden gaven me zóveel kracht dat alle angst verdween,’ vertelt Tetiana.
Ook dit keer bleven ze ongedeerd. ‘Maar het echte wonder is te zien hoe Gods Woord onze kinderen beïnvloedt, hoe ze van God houden en proberen naar zijn leiding te leven’, zegt ze.
‘Door het trauma van mijn man, rust er een grote verantwoordelijkheid voor ons gezin op mijn schouders. Maar ik merk dat het lezen van Gods Woord me kracht geeft. De Bijbel is voor ons gezin niet zomaar een boek. Het is een bron van kracht, steun en hoop – het fundament van ons leven.’
‘Ik ben God zo dankbaar voor de gelovigen die ik heb leren kennen en die mij en mijn kinderen hebben voorgesteld aan Jezus en zijn Woord. Ik ben dankbaar voor het Bijbelgenootschap dat Bijbels drukt en verspreidt. Eén van die Bijbels bereikte mij. Ja, het was een kinderbijbel, en die lezen we nog steeds. Later kreeg ik mijn eigen Bijbel. Die is zo kostbaar voor me. Juist toen ik Gods hulp en troost het meest nodig had, ontving ik dit kostbare geschenk.’
De Bijbel voor Oekraïense vluchtelingen in Nederland
Sinds het uitbreken van de oorlog ontvluchtten miljoenen Oekraïners het land. Ook onder Oekraïense vluchtelingen in Nederland en Vlaanderen was grote behoefte aan Bijbels. Dankzij de steun van onze vaste donateurs kon het NBG snel in actie komen. In samenwerking met kerken en organisaties als stichting Gave werden veel materialen verspreid: het Nieuwe Testament, het Johannesevangelie, leesplannen en kinderbijbelverhalen in het Oekraïens en Russisch. Ook werd de Bijbel in het Oekraïens online beschikbaar gemaakt op het Bijbelplatform debijbel.nl.