De Bijbel verandert mensen

¹Een lied van Asaf. Voor de zangleider. Op de wijs van een lied van Jedutun. Ik vraag God om hulp²Ik roep naar God, ik schreeuw het uit! Ik roep naar God, hij moet mij horen. ³Ik ben in nood, ik vraag de Heer om hulp. Dag en nacht bid ik tot hem. Ik vind geen rust, ik vind geen troost. ⁴Ik denk aan God en ik heb verdriet, ik word wanhopig van het denken. Ik ben onrustig⁵Door God kan ik niet meer slapen. Ik ben onrustig, maar ik weet niet waarom. ⁶Ik denk aan vroeger, aan de jaren die voorbij zijn. ⁷Toen zong ik voor God in de nacht. Nu lig ik maar te denken, ik zoek een antwoord op mijn vragen. ⁸Wil de Heer zijn volk nooit meer zien? Zal hij nooit meer van ons houden? ⁹Laat hij ons voorgoed alleen? Zal hij nooit meer spreken? ¹⁰Weet God niet meer wat vergeving is? Is hij alleen nog maar woedend? ¹¹De allerhoogste God is veranderd, hij laat niets meer zien van zijn macht. Nu begrijp ik waarom ik lijd! Ik denk aan vroeger¹²Heer, ik denk weer aan uw daden, aan de wonderen van vroeger. ¹³Ik wil over uw daden spreken, ik wil al uw wonderen noemen. ¹⁴God, alles wat u doet, is heilig! Geen andere god is zo machtig als u. ¹⁵U alleen doet wonderen, u laat alle volken zien hoe machtig u bent. ¹⁶U hebt uw volk uit Egypte bevrijd, de nakomelingen van Jakob en Jozef. God leidde zijn volk¹⁷God, toen u verscheen, begon de zee te beven, de zee begon te beven van angst. Tot in de diepte beefde het water. ¹⁸Regen stortte neer uit de wolken, hoog in de lucht klonk de donder. Overal liet u de bliksem flitsen, ¹⁹overal liet u de donder rollen. Uw bliksems verlichtten de wereld, de aarde schudde en beefde. ²⁰U ging dwars door de zee, dwars door het diepe water, maar uw spoor was niet te zien. ²¹Met uw dienaren Mozes en Aäron hebt u uw volk uit Egypte geleid, zoals een herder zijn schapen leidt.