‘Oekraïne is een heel kerkelijk land’, vervolgt ze. ‘Kerken zijn plekken waar je je verdriet kunt delen en gestimuleerd wordt om te praten over wat je overkomen is. De Bijbel is een belangrijk boek in Oekraïne. De Oekraïners kennen het Bijbelse verhaal en leven ermee. De mensen die ik sprak – onder wie Anatoliy Raychynets, adjunct-directeur van het Oekraïens Bijbelgenootschap – weten dat ze niets in de hand hebben. Bijna iedereen heeft wel een dode te betreuren. In die enorme onzekerheid zoeken mensen geborgenheid bij God. “We zijn allemaal getraumatiseerd, we hebben allemaal hoge bloeddruk”, zei iemand tegen me.’
Bijbels en pastorale zorg voor Oekraïne
Het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap steunt het Oekraïens Bijbelgenootschap met een project voor Bijbelverspreiding en pastorale zorg.
Karin van den Broeke: ‘Ik zag dat mensen gehecht zijn aan hun eigen Bijbel. Die koesteren ze, net als Polina, het meisje uit de folder. Anatoliy Raychynets zei tegen me dat hij ontzettend blij is met de steun van het NBG.
Behalve voor het Oekraïens Bijbelgenootschap werkt hij ook als legerpredikant en weet hij hoeveel de Bijbel betekent. Namens hem: veel dank voor de steun uit Nederland en Vlaanderen!’
Leven onder hoogspanning
Van den Broeke ervoer de hoogspanning waaronder Oekraïners leven. Ze moest op haar telefoon een app installeren voor het luchtalarm, dat meermaals afging.
Ze bezocht het land als bestuurslid van de Wereldraad van Kerken en woonde een viering bij ter gelegenheid van het dertigjarige bestaan van de Raad van Kerken en Religieuze Organisaties in Oekraïne. Die vond om veiligheidsredenen plaats vlak bij de schuilkelder.