Nieuws

‘Ieder mens is op zoek naar zin in het leven’

Marijke Verzendaal is geestelijk verzorger in verzorgingstehuis de Breede Vliet in Hoogvliet. Zij heeft regelmatig bijzondere ontmoetingen met de bewoners. Een boek als ‘Dwalen door verhalen’ helpt haar het gesprek aan te gaan.

Dwalen door verhalen

Het boek Dwalen door verhalen (geschreven door Hadewey Buitenwerf) is speciaal gemaakt voor mensen die vergeetachtig beginnen te worden. Dit boek is een hulpmiddel om met elkaar in gesprek te gaan over de Bijbel, het dagelijks leven of herinneringen. Er staan namelijk twintig afbeeldingen in die herinneren aan momenten van elke dag. Deze zijn gekoppeld aan een bijbeltekst.

Zo is er een fragment uit het verhaal van Abraham en Sara die bezoek krijgen, een mooi opstapje voor een gesprek over visite. En het verhaal over Jozef en Maria die Jezus kwijt zijn in Jeruzalem geeft een aanzet om te praten over ongerustheid.

Lees mee hoe Marijke een ontmoeting heeft met een van de bewoners:

Ontmoeting met Dwalen door verhalen

Dwalen …. Zij was op de verwarming neergestreken, haar blik dwaalde door de gang. Wat zag ze, wat ging er door haar heen en vooral wat voelde ze?
Ik liep door de gang, op weg naar één van de afdelingen in Breede Vliet, ik keek om mee heen en zag haar zitten, op de verwarming.

Mijn gang vertraagde en ik sprak haar aan.
‘U heeft een mooi plekje uitgekozen om op te warmen. Mag ik even naast u komen zitten?’
Ze antwoordde niet, maar haar blik zei mij dat het goed was.
Samen zaten we zo  op de verwarming.  ‘dat voelt goed’, zei ik, ‘die warmte, dat hebben we nodig, warmte, licht ….’
Er klonk een aarzelend ‘ja’ en ze knikte.
Veel woorden kwamen er niet van haar kant. Woorden, zinnen, zijn soms slechts nog maar verdwaald aanwezig in ons verpleeghuis. En hoe vind je dan de weg naar contact?  Gelukkig zijn er nog andere manieren om met elkaar ‘te spreken’.
Ik opende het boek, dat ik bij mij had en liet haar de allereerste bladzijde zien. ‘Kijk de zon, die geeft warmte en licht’. En daarnaast stond de belofte ‘Het wordt licht’.
Hardop las ik het voor: ‘Het wordt licht’. ‘Ja’, zei ze, ‘dat zal wel’, aarzelend.
Er volgt een stilte. Dat mag, even stil zijn, allebei.

Dan leest ze ineens spontaan verder. ‘Ooit was het altijd donker. Toen zei God ‘Er moet licht komen’’.
Voor haar zijn dat woorden van lang geleden, die plotseling weer klonken.  Alsof ze uit het verre duister naar voren kwamen.
Met wat hulp las ze verder over hoe mooi het licht was en dat er scheiding kwam tussen licht en donker.
De prachtige plaat van de zon werd nog eens bekeken; het wordt licht. Wat een prachtige belofte.
Ik vertelde haar verder over het licht; nog steeds wordt het iedere dag opnieuw licht. Het duister van de nacht verdwijnt, een nieuwe dag breekt aan.
‘Dat is mooi’, zei ze.
‘Kijk maar naar buiten’, vervolgde ik en ik schoof het gordijn een beetje open. Het was licht achter ons.
Ze lachte.

‘Mijn rug is heerlijk warm. Bent u ook weer wat opgewarmd?’.
‘Ja, lekker warm’, zei ze met een ontspannen lach.
‘Dan gaan we weer verder. Het is licht geworden. Er is een nieuwe dag aangebroken’.
Ik gaf haar een hand. ‘Tot snel weer’, zei ik. ‘Ja’, was haar antwoord. Ze stond op en vervolgde haar weg.

Ook ik ging weer verder op mijn weg. Mijn weg als geestelijk verzorger in Breede Vliet.
Een weg die soms voert naar hele mooie ontmoetingen, zoals deze morgen, niet gepland of afgesproken, zomaar op elkaars weg gekomen.
Want naast de vieringen, kerkdiensten, zanguurtjes zijn er heel veel momenten waarop ik zo bewoners mag ontmoeten. Soms met woorden, maar vooral met een afbeelding, een voorwerp, muziek of een lied probeer ik zin te brengen in het dagelijkse bestaan.
Soms, heel even, iemand het gevoel geven, dat hij of zij er echt toe doet. Soms naar boven halen, datgene waar iemand plezier aan heeft beleefd in zijn of haar leven, soms een krachtbron aanboren, die in ieder mens aanwezig is, ongeacht de levensovertuiging.
Want ieder mens is op zoek naar zin in het leven: actief en recht op het doel af of passief en dwalend. Bij zingeving gaat het om datgene wat voor mensen het leven de moeite waard maakt, datgene waar ze uit kunnen putten, zodat het weer (soms maar heel even) licht wordt.

Marijke Verzendaal
geestelijk verzorger Breede Vliet

Meer weten over het boek of het boek bestellen? Kijk in onze webshop.