Blog

De ‘blauwe gemeente’ in Suriname

Een bezoek aan 'de blauwe gemeente' in een gevangenis. NBG-directeur Rieuwerd Buitenwerf sloot er zijn projectbezoek aan Suriname mee af. Lees over zijn ervaringen bij deze bijzondere gemeente.

Vorige week maandag waren we samen met het Surinaams Bijbelgenootschap op bezoek bij Lloyd Morsen en zijn ‘blauwe gemeente’. Morsen doet aan gevangenispastoraat en –evangelisatie in de gevangenis Hazard in de Surinaamse stad Nickerie, helemaal in het noordwesten van Suriname.

Gevangenis

Na drie en een half uur rijden door kokosplantages, moerassen en rijstplantages, komen we aan bij de poort van de gevangenis. Anders dan we verwacht hadden, staat die poort open. In de kleine akkertjes rond de gevangenis lopen mannen in blauwe gevangenispakken die de grond bewerken, onder toeziend oog van enige bewapende bewakers.

We worden ontvangen door de onderdirecteur van de gevangenis – zelf christen. Hij vertelt dat er zware criminelen in de gevangenis zitten, die soms vele jaren straf hebben. Het werk van de kerk in gevangenis is volgens hem van groot belang: de gevangenen leren door de bijbelstudie dat er buiten de gevangenis mensen zijn die wel om ze geven, en dat er een ander leven mogelijk is dan hun criminele leven.

Gelijk

Ook Morsen – zelf een ex-gevangene en ex-verslaafde – vertelde gloedvol over zijn werk. ‘Voor de Heer zijn we allemaal gelijk,’ zei hij, ‘maar onze situatie is anders. Met die instelling ga ik naar de broeders en zusters in de gevangenis. In kerken wordt veel gebeden voor de gevangenen en tegen drugsverslaving – maar vaak is het praten, praten, praten. Want wat gebeurt er als gemeenteleden later die dag op straat een drugsverslaafde tegenkomen? Stoppen ze even om te praten? Geven ze een bakje eten of drinken? Het hoeft niet moeilijk te zijn! En hoe ontvangen we ex-gedetineerden in de maatschappij? Als gewone mensen?’

Bijbelstudie

Wekelijks is Morsen in de gevangenis te vinden om bijbelstudie te geven aan gevangenen die dat willen, om een viering met ze te houden en om met ze te praten. Vandaar ‘Morsen en zijn blauwe gemeente’. We spreken een aantal van zijn gemeenteleden, en mogen ze een bijbel geven. Ze zijn er heel blij mee, want veel krijgen ze niet in de gevangenis.

Je kunt natuurlijk gemakkelijk denken: Welke gevangene wil nou geen verzetje, ook al is het bijbelstudie? Beklijft het ook, als de wereld na de gevangenis minder vriendelijk voor je blijkt dan je hoopte? Morsen is niet wereldvreemd: Er is veel terugval in de criminaliteit. Juist daarom hamert hij bij bezoekers in de gevangenis op hun verantwoordelijkheid voor ex-gevangenen en drugsverslaafden: Ook zij zijn je broeders en zusters! En hij bezoekt ook gezinnen van gedetineerden. Maar het is veel werk, met weinig middelen.

Per ongeluk hadden we de sleutel van de auto zichtbaar in de auto laten liggen, met alle tassen met camera’s, portemonnees en andere spullen erin. Tussen loslopende gevangenen, zware criminelen… Hoe kijk ik zelf naar hen? Toen we teruggingen, stond de auto er nog, en lag alles er nog in.

Rieuwerd Buitenwerf

Foto’s: Ruben Timman

Deze blog werd eerder gepubliceerd in het Reformatorisch Dagblad.